Betonstaal.be werkt mee aan universitair onderzoek

Wapeningsstaal wordt gemaakt van schroot. Dat is mooi, want dat betekent dat veel ‘afval’ wordt hergebruikt. Goed voor het milieu. Het belang daarvan wordt steeds duidelijker. Dus heel goed dat die recycling mogelijk is!

Wanneer je van een koelkast of auto’s, of wat voor voormalig product ook, wapeningsstaal gaat maken, dan betekent dat dat er onzuiverheden in het staal komen. Het is immers gerecycled materiaal. Het wordt niet gemaakt van schone ijzererts.

Dan vraag je af wat de onzuiverheden zijn. En of er verschillen zijn wanneer je kijkt naar de oorsprong van het wapeningsstaal en de onzuiverheden die erin zitten. En hoe we daarmee om zouden moeten gaan. We willen immers met z’n allen nog wel even door op deze planeet.

Universiteit van Tokyo

Betonstaal.be droeg bij aan een onderzoek naar de onzuiverheidsniveaus waarin onzuiverheden in staalschroot internationaal met elkaar vergeleken werden. Het onderzoek is uitgevoerd door de Universiteit van Tokyo in samenwerking met de Universiteit van Leiden waar Benjamin Sprecher aan het onderzoek meewerkte.

Staalschroot is een goede stap in het tegengaan van klimaatverandering en de overgang naar een circulaire economie.  

Wanneer je kijkt naar het proces, dan is het niet alleen belangrijk hoe hoog het recyclingpercentage is, maar ook hoe de kwaliteit is van de secundaire materialen. Dus de oorspronkelijke producten waarvan het wapeningsstaal gemaakt wordt. Dat schroot heeft diverse afkomsten en de opstapeling van onzuiverheden bij de recycling heeft invloed op de kwaliteit van het staal. Wanneer je dan denkt aan de circulaire economie, waarin recycling steeds meer zal toenemen, dan zijn die onzuiverheidsniveaus cruciaal om te weten.

Dus heel goed dat dit onderzoek plaatsvond!

In het onderzoek werden meer dan 500 monsters van wapeningsstaven met elkaar vergeleken. Betonstaal.nl leverde er daarvan 100.

Uit het onderzoek bleek dat de volgende elementen een rol spelen in het gehalte aan onzuiverheden:

• De aanwezigheid van een markt voor teruggewonnen metalen.
• De kwaliteit van de materiaalinput.
• Productie methodes.
• Beheer van bijproducten afkomstig uit een wettelijke of economische context.

Dat maakt het onderzoek complex, omdat de opstapeling van onzuiverheden in staal beïnvloed wordt door meerdere variabelen.

Conclusie

Uit het onderzoek kan worden geconcludeerd dat de onzuiverheden in staalschroot niet uniform is tussen landen. Het gehalte bleek hoger te zijn in West-Europa en Japan, met name in het geval van koper en tin, dan in Oekraïne, Vietnam en China.

Door te communiceren over de chemische samenstelling van schroot kan de samenwerking tussen de recycling- en staalindustrie worden versterkt om vraag en aanbod op elkaar af te stemmen en het aandeel schroot in de staalproductie te vergroten. Informatie over de chemische inhoud van schroot zou de volgende stap kunnen zijn in die samenwerking.

Door kwaliteitsbewaking in te voeren kunnen recycling faciliteiten informatie verstrekken over de kwaliteit van schroot, een gestandaardiseerde kwaliteitsklasse garanderen of zelfs voldoen aan specifieke eisen voor staalproductie.

Voor staalproducenten kan kennis van de chemische samenstelling van schroot bijdragen aan een groter aandeel secundaire input.

Kortom, het onderzoek bracht duidelijkheid in welke stappen er genomen worden om recycling van schroot een nog grotere plaats te geven in het wapeningsstaal van de toekomst.

Het hele onderzoek lees je hier: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/jiec.13246